जब हामी निद्राको काखमा पुग्छौँ, एउटा यस्तो संसार सुरु हुन्छ जहाँ न भौतिक विज्ञानको नियम चल्छ, न त समयको सीमा। हामी कहिले चरा झैँ आकाशमा उड्छौँ, कहिले नदेखेका मान्छेहरूसँग कुरा गर्छौँ त कहिले पूरा हुन नसकेका आफ्नै इच्छाहरूको ऐना देख्छौँ। यो अद्भुत र रहस्यमय संसार नै 'सपना' हो।
पहिले-पहिले सपनालाई दैवी शक्ति वा भविष्यको संकेत मानिन्थ्यो। तर, आधुनिक मनोविज्ञान र विज्ञानले यसको रहस्यलाई फरक ढंगले हेर्छन्। मनोविज्ञानका लागि सपना केवल रातको दृश्य मात्र होइन, यो त मानव मस्तिष्कको गहिरो कार्यप्रणाली, दबिएका इच्छा, स्मृति र भावनाहरूको एउटा जटिल मिश्रण हो।
खासमा, सपना भनेको सुतिरहेको अवस्थामा मस्तिष्कले सिर्जना गर्ने दृश्य, विचार र संवेदनाहरूको एउटा शृंखला हो। यो मुख्यतया REM (Rapid Eye Movement) निद्राको चरणमा देखिन्छ। यस बेला हाम्रो शरीर शिथिल र आराममा भए तापनि मस्तिष्क भने कुनै फिल्मको डाइरेक्टर जस्तै अत्यन्तै सक्रिय भएर 'अवचेतन मन' का कथा बुन्न व्यस्त हुन्छ।
सपना देख्दा हामी कहिलेकाहीँ यथार्थ जस्तो अनुभव गर्छौं, डराउँछौं, खुसी हुन्छौं, भाग्छौं, वा उड्छौं। यसको अर्थ, सपना हाम्रो चेतनाको मात्र होइन, अवचेतनको पनि झ्याल हो। सपनाको संसार जति रहस्यमय छ, मनोवैज्ञानिकहरूका लागि यो त्यति नै रोचक अध्ययनको विषय पनि हो। परापूर्व कालमा सपनालाई 'दैवी शक्ति' वा 'भविष्यवाणी' को रूपमा हेरिए तापनि आधुनिक मनोविज्ञानले यसलाई मस्तिष्कको आन्तरिक कार्यप्रणाली र अवचेतन मनको उपज मान्दछ।
***
सपनाको मनोवैज्ञानिक गहिराइलाई बुझ्न एउटा प्रख्यात ऐतिहासिक घटनाबाट सुरु गरौ, जसले वैज्ञानिक जगतलाई नै स्तब्ध पारेको थियो। यो कथा हो आधुनिक रसायनशास्त्रका दिग्गज अगस्ट केकुले (August Kekulé) को।
बेन्जिन र बेन्जिनको 'सर्प' : एक ऐतिहासिक सपना
सन् १८६५ को कुरा हो, केकुले रसायनशास्त्रको एउटा ठूलो रहस्य सुल्झाउन प्रयास गरिरहेका थिए। उनी 'बेन्जिन' (Benzene) नामको अणुको परमाणु संरचना कस्तो हुन्छ भनेर महिनौँदेखि घोत्लिरहेका थिए। तत्कालीन विज्ञानले परमाणुहरू सिधा रेखामा हुन्छन् भन्ने मात्र मान्दथ्यो, तर बेन्जिनको हकमा त्यो नियम लागू भइरहेको थिएन।
एक साँझ, काम गर्दागर्दै उनी कुर्सीमा नै निदाए। उनले सपनामा परमाणुहरू आफ्नै आँखा अगाडि नाचिरहेको देखे। ती परमाणुहरू लामो साङ्लो जस्तै बनेर सर्प झैँ यताउता घुमिरहेका थिए। अचानक, एउटा सर्पले आफ्नै पुच्छर टोक्यो र गोलो घेरा (Ring) बनायो।
ब्युँझिनेबित्तिकै उनले बुझे, बेन्जिनको संरचना सिधा रेखामा होइन, गोलाकार (Circular) हुन्छ! यो सपनाले रसायनशास्त्रमा क्रान्ति नै ल्याइदियो।
यस घटनाको मनोवैज्ञानिक निचोडले सपनाका बारेमा दुईवटा महत्त्वपूर्ण मनोवैज्ञानिक तथ्यहरू पुष्टि गर्छ -
- अवचेतन मनको कार्यक्षमता (Unconscious Processing): हाम्रो चेतन मन (Conscious Mind) थाकेको बेला वा सुतेको बेला पनि अवचेतन मनले समस्याको समाधान खोजिरहेको हुन्छ। केकुलेले दिनभरि गरेको मिहिनेतलाई उनको मस्तिष्कले सपनामा एउटा 'प्रतीक' (साँपले पुच्छर टोकेको) मार्फत समाधान दियो।
- प्रतीकात्मक भाषा (Symbolism): मनोवैज्ञानिक कार्ल जङले भनेझैँ, मस्तिष्कले शब्दमा भन्दा बढी चित्र र प्रतीकमा कुरा गर्छ। केकुलेका लागि त्यो 'सर्प' केवल सर्प थिएन, बरु एउटा 'केमिकल बोन्ड' को संकेत थियो।
यदि तपाईं आज राति एउटा प्रयोग गर्न चाहनुहुन्छ भने सुत्नुअघि कुनै एउटा साधारण समस्या वा प्रश्नको बारेमा सोच्नुहोस् र सिरानीमुनि एउटा डायरी राख्नुस्। ब्युँझिनेबित्तिकै जे देख्नुभयो, त्यो लेख्नुस्। पाउनुहुनेछ कि मस्तिष्कले तपाईंलाई कतिपय कुराहरू 'कोडेड' (Coded) भाषामा भनिरहेको हुन्छ। के तपाईंले पनि कहिल्यै सपनामा कुनै समस्याको समाधान पाउनुभएको छ वा कुनै अनौठो संकेत देख्नुभएको छ?
***
प्रमुख मनोवैज्ञानिक सिद्धान्त
सपनालाई हेर्ने दृष्टिकोण समयसँगै परिवर्तन हुँदै आएको छ। यहाँ प्रमुख तीन सिद्धान्तहरू छन्:
क) सिग्मन्ड फ्रायड : 'इच्छा पूर्तिको माध्यम'
मनोविश्लेषणका पिता मानिने फ्रायडका अनुसार सपना हाम्रो दमित इच्छाहरू (Suppressed Desires) को अभिव्यक्ति हो। हामीले दिनभर दबाएका इच्छा, डर, वा यौन/आक्रामक भावनाहरू सपनामा प्रकट हुन्छन्।
उनले सपनालाई 'अवचेतन मनमा पुग्ने सडक' भनेका छन्।
हामीले समाज वा नैतिकताका कारण पूरा गर्न नसकेका कुराहरू सपनामा प्रतीकका रूपमा देखा पर्छन्।
ख) कार्ल जङ : 'सामूहिक अवचेतन'
मनोवैज्ञानिक जङले सपनालाई व्यक्तिगत मात्र नभई सामूहिक अवचेतन (Collective Unconscious) सँग जोडेका छन्। सपना केवल व्यक्तिगत इच्छा होइन, मानव जातिको साझा अनुभवको पनि अभिव्यक्ति हो। उनका अनुसार सपनामा देखिने प्रतीकहरू (जस्तै पानी, आकाश, छाया) गहिरो अर्थ बोकेका हुन्छन्। उदाहरणका लागि पानी = भावना, छाया = व्यक्तिको दबिएको पक्ष।
उनका अनुसार सपनाले मानिसलाई मानसिक सन्तुलन मिलाउन मद्दत गर्छ।
सपनामा देखिने केही चित्रहरू (जस्तै: आगो, पानी, राक्षस) मानव जातिकै साझा अनुभव र डरका प्रतीक हुन्।
ग) एलन हब्सन र रोबर्ट म्याकार्ली: 'एक्टिभेसन-सिन्थेसिस'
यो आधुनिक वैज्ञानिक सिद्धान्त हो। यसका अनुसार सपना कुनै लुकेको अर्थ बोक्ने सन्देश होइन, बरु यो मस्तिष्कले गर्ने एक आकस्मिक प्रक्रिया हो। निद्राको बेला मस्तिष्कको तल्लो भागबाट आउने विद्युतीय संकेतहरूलाई माथिल्लो भाग (Cortex) ले बुझ्ने प्रयास गर्दा सपना बन्छ।
आधुनिक मनोविज्ञानले सपनालाई अझ वैज्ञानिक तरिकाले हेर्छ। सपना मस्तिष्कको memory processing system को हिस्सा हो। दिनभरका अनुभवहरूलाई क्रम मिलाउने, छान्ने र सुरक्षित गर्ने काम हुन्छ। अनावश्यक सूचना हटाउने र महत्त्वपूर्ण सम्झना बलियो बनाउने प्रक्रिया चल्छ। यसलाई information processing theory भनिन्छ।
J. Allan Hobson र Robert McCarley ले प्रस्ताव गरेको Activation-Synthesis Theory अनुसार निद्रामा मस्तिष्क स्वतः सक्रिय हुन्छ, विभिन्न न्यूरोनहरूले random संकेत पठाउँछन् र मस्तिष्कले ती संकेतलाई अर्थ दिन खोज्दा सपना बन्ने गर्छ। यस अनुसार, सपना कहिलेकाहीँ 'अर्थहीन कथा' पनि हुन सक्छ।
सपनाको प्रयोग र महत्त्व
मनोविज्ञानमा सपनालाई विभिन्न तरिकाले प्रयोग गरिन्छ:
मानसिक उपचार (Therapy): बिरामीको डर र चिन्ता बुझ्न सपनाको विश्लेषण गरिन्छ।
रचनात्मकता (Creativity): धेरै वैज्ञानिक र कलाकारहरूले सपनाबाटै नयाँ विचारहरू पाएका छन् (जस्तै: बेन्जिनको संरचना वा सिलाई मेसिनको आविष्कार)।
तनाव व्यवस्थापन: सपनाले दिनभरिको भावनात्मक भारलाई 'प्रोसेस' गरेर मस्तिष्कलाई हल्का बनाउन मद्दत गर्छ।
रोचक घटना र तथ्यहरू
| शीर्षक | विवरण |
| लुसिड ड्रिमिङ | यस्तो अवस्था जहाँ मानिसलाई आफू सपना देखिरहेको छु भन्ने थाहा हुन्छ र उसले सपनालाई नियन्त्रण गर्न सक्छ। |
| बिर्सने दर | ब्युँझिएको ५ मिनेटभित्रै हामी ५०% र १० मिनेटभित्र ९०% सपना बिर्सन्छौं। |
| रंगिन सपना | करिब १२% मानिसहरू अझै पनि ब्ल्याक एन्ड ह्वाइट (सेतो र कालो) सपना देख्छन्। |
सपना देख्नुका मुख्य कारण
स्मृति सुदृढीकरण (Memory Consolidation): दिनभरि हामीले सिकेका कुरा र अनुभव गरेका घटनाहरूलाई मस्तिष्कले राति 'सर्टिङ' गर्छ। महत्त्वपूर्ण सूचनालाई दीर्घकालीन स्मृतिमा राख्ने र अनावश्यक कुरा हटाउने प्रक्रियामा सपना देखिन्छ। के सम्झने ? के बिर्सने ? सपना यही छनोट प्रक्रियाको हिस्सा हो।
भावनात्मक प्रशोधन (Emotional Processing): यदि हामी कुनै तनाव, डर वा दुःखमा छौँ भने सपनाले ती भावनाहरूलाई सुरक्षित रूपमा व्यक्त गर्ने ठाउँ दिन्छ। यसले गर्दा बिहान उठ्दा कहिलेकाहीँ मन हल्का भएको महसुस हुन्छ।
समस्या समाधान (Problem Solving): अवचेतन मन चेतन मनभन्दा बढी रचनात्मक हुन्छ। धेरै मानिसहरूले जटिल समस्याको समाधान सपनामै फेला पारेका उदाहरणहरू छन्। कहिलेकाहीँ हामीले नसोचेको समाधान सपनामा आउँछ। इतिहासमा धेरै वैज्ञानिक र कलाकारहरूले यस्तो अनुभव गरेका छन्।
रोचक घटना र प्रयोग
- REM sleep रोक्दा मानिसमा चिडचिडापन, ध्यान केन्द्रित गर्न नसक्ने समस्या देखिन्छ
- प्रयोगहरूले देखाएका छन् कि सपना देख्नेहरूमा emotional regulation राम्रो हुन्छ
- PTSD भएका व्यक्तिहरूमा दुःस्वप्न (nightmares) बढी देखिन्छ
सपना र यथार्थबीचको सम्बन्ध
***
स्वास्थ्य विज्ञान र स्नायु विज्ञान (Neuroscience) ले सपनालाई मस्तिष्कको एउटा अत्यन्तै सक्रिय र जटिल प्रक्रियाको रूपमा लिन्छ। जब हामी सुत्छौं, हाम्रो शरीर आराम गरिरहेको हुन्छ तर मस्तिष्क भने ठूलो मात्रामा 'डाटा' प्रशोधन गरिरहेको हुन्छ। स्वास्थ्य विज्ञानले सपनाको दिमागी प्रक्रियालाई यसरी व्याख्या गर्छ
REM निद्रा : सपनाको कारखाना
निद्राका विभिन्न चरणहरू हुन्छन्, जसमध्ये REM (Rapid Eye Movement) चरणमा सबैभन्दा बढी र स्पष्ट सपना देखिन्छ।
यस बेला आँखाका नानीहरू छिटो-छिटो हल्लिन्छन्।
मस्तिष्कको विद्युतीय सक्रियता हामी ब्युँझिरहेको अवस्थाको जस्तै हुन्छ।
मस्तिष्कले शरीरका मांसपेशीहरूलाई 'अस्थायी प्यारालासिस' (Atonia) को अवस्थामा राखिदिन्छ, ताकि हामीले सपनामा देखेका कुराहरू अनुसार शरीर नचलोस् र चोट नलागोस्।
सपना देखिरहेको बेला हाम्रो मस्तिष्क सक्रिय हुन्छ, तर सामान्यतया शरीर 'प्यारालाइसिस' जस्तै अवस्थामा हुन्छ ताकि हामीले सपनामा देखेका कुराहरू व्यवहारमा उतार्न नसकौं। तर, जब यो सन्तुलन बिग्रन्छ, अनि प्यारासोमनिया (निद्रामा हिँड्ने वा बोल्ने) जस्ता समस्या देखिन्छन्।हामीले धेरैजसो स्पष्ट सपनाहरू 'आरईएम' (Rapid Eye Movement) निद्राको चरणमा देख्छौं। यो चरणमा हातगोडा चलाउनु वा हिँड्नुले सपना र मस्तिष्कको कार्यप्रणाली बीचको गहिरो सम्बन्धलाई दर्शाउँछ। धेरैलाई लाग्छ कि निद्रामा हिँडिरहेको मान्छेलाई बिउँझाउनु खतरनाक हुन्छ, तर वास्तवमा उनीहरूलाई नबिउँझाई बिस्तारै ओछ्यानसम्म पुर्याउनु सुरक्षित मानिन्छ।
मस्तिष्कका कुन-कुन भाग सक्रिय हुन्छन्?
सपना देख्दा मस्तिष्कका केही विशेष हिस्साहरूले कमान्ड सम्हालिरहेका हुन्छन्:
एमिग्डाला (Amygdala): यो मस्तिष्कको भावनात्मक केन्द्र हो। सपनामा हामीले किन डर, खुसी वा चिन्ता महसुस गर्छौँ भन्ने कुरा यसैले निर्धारण गर्छ।
हिपोक्याम्पस (Hippocampus): यसले सम्झनाहरूलाई भण्डारण गर्ने काम गर्छ। सपनामा देखिने धेरैजसो दृश्यहरू हाम्रो स्मृतिबाटै आउँछन्।
भिजुअल कोर्टेक्स (Visual Cortex): हामीले आँखा चिम्ले पनि सपनामा रंगिन र स्पष्ट दृश्य देख्नुको कारण यो भाग सक्रिय हुनु हो।
प्रिफ्रन्टल कोर्टेक्स (Prefrontal Cortex): रोचक कुरा के छ भने, यो भाग (जसले तर्क र विवेकको काम गर्छ) सपना देख्दा कम सक्रिय हुन्छ। त्यसैले सपनामा जतिसुकै अतार्किक वा असम्भव कुरा भए पनि हामीलाई त्यो साँचो लाग्छ।
न्युरोट्रान्समिटरको भूमिका (Chemical Changes)
सपना देख्ने प्रक्रियालाई केही रसायनहरूले नियन्त्रण गर्छन्:
एसिटिलकोलिन (Acetylcholine): यो रसायनले मस्तिष्कलाई सक्रिय राख्छ र सपना देख्न मद्दत गर्छ।
सेरोटोनिन र नोरपेनेफ्रिन: सपना देखिरहेको बेला यी रसायनहरूको स्तर एकदमै घट्छ, जसका कारण हामीले सपनामा देखेका कुराहरू ब्युँझिनेबित्तिकै छिटो बिर्सन्छौँ।
स्वास्थ्य विज्ञानले सपना देख्नुलाई निम्न फाइदाहरूसँग जोडेको छ। दिनभरिको तनाव र कठिन भावनाहरूलाई सपनाले 'फिल्टर' गर्छ। यसलाई एक प्रकारको "रातको ओभरटाइम काम" मान्न सकिन्छ जसले मानसिक स्वास्थ्य सन्तुलित राख्छ। सपनाले मस्तिष्कका कोशिकाहरू (Neurons) बीचको सम्बन्धलाई मजबुत बनाउँछ। नयाँ सीप वा ज्ञान सिकेपछि सोही विषयसँग सम्बन्धित सपना देख्दा त्यो कुरा दिमागमा लामो समयसम्म सुरक्षित रहन्छ।
ब्रेन स्क्यान
अहिलेका वैज्ञानिकहरूले fMRI र EEG प्रविधि प्रयोग गरेर मानिसले कस्तो प्रकारको सपना देखिरहेको छ (उदाहारणका लागि: मान्छे देखेको छ कि वस्तु?) भन्ने कुराको सामान्य अनुमान समेत लगाउन सक्छन्।
मस्तिष्क स्क्यान (Brain Scan) मार्फत सपनाको दृश्य थाहा पाउने कुरा केवल कल्पना मात्र नभई विज्ञानमा प्रमाणित भइसकेको विषय हो। यसबारेको सबैभन्दा चर्चित र सफल अनुसन्धान सन् २०१३ मा जापानको 'एटीआर कम्प्युटेशनल न्युरोसाइन्स ल्याबोरेटरीज'का वैज्ञानिकहरूले गरेका थिए।
वैज्ञानिकहरूले fMRI (Functional Magnetic Resonance Imaging) मेसिनको प्रयोग गरेर मानिस सुतेको बेला मस्तिष्कको रक्तसञ्चार र सक्रियताको अध्ययन गरे। उनीहरूले एउटा 'लर्निङ एल्गोरिदम' (AI) तयार पारे, जसले व्यक्तिको मस्तिष्कका तरंगहरूलाई वस्तुहरूसँग तुलना गर्दथ्यो। जब सहभागीहरू ब्युँझिए, उनीहरूले देखेको सपना र मेसिनले निकालेको तथ्यांक ६० प्रतिशतभन्दा बढी मिलेको पाइयो।
यद्यपि, यसले भिडियो जस्तै स्पष्ट चित्र भने उतार्दैन। यसले मुख्यतया सपनामा देखिएका वस्तुको श्रेणी (जस्तै: मानिस, भवन, गाडी, वा अक्षर) पहिचान गर्दछ। सन् २०१७ मा क्यालिफोर्निया विश्वविद्यालय, बर्क्लीले पनि यस्तै किसिमको सफल प्रयोग गरेको थियो। यो प्रविधि अहिले पनि प्रारम्भिक चरणमै छ, तर यसले भविष्यमा सपनालाई 'रेकर्ड' गर्न सकिने सम्भावनालाई बलियो बनाएको छ।
***
सपनाका मुख्य प्रकारहरू र व्याख्या
मनोविज्ञानले केही साझा सपनाहरूलाई यसरी व्याख्या गर्छ:
डरलाग्दो सपना (Nightmares): यो प्रायः अत्यधिक तनाव, आघात (Trauma) वा असुरक्षाको भावनाले गर्दा देखिन्छ। यसले हाम्रो मस्तिष्क कुनै कुरासँग डराइरहेको छ भन्ने संकेत गर्छ।
पुनरावृत्ति हुने सपना (Recurring Dreams): एउटै सपना पटक-पटक देखिनुको अर्थ हो— हाम्रो जीवनमा कुनै यस्तो समस्या छ जसलाई हामीले समाधान नगरी पन्छाउँदै आएका छौँ।
लुसिड ड्रिम (Lucid Dreams): यो एक विशेष अवस्था हो जहाँ व्यक्तिलाई आफू सपनामा भएको थाहा हुन्छ। मनोवैज्ञानिकहरू यसलाई मानसिक एकाग्रता र 'सेल्फ-अवेरनेस' को उच्च स्तर मान्छन्।
केही साझा सपनाका प्रतीकहरू (Psychological Symbols)
मनोवैज्ञानिकहरू (विशेषगरी जङ र फ्रायडका अनुयायीहरू) सपनाका केही दृश्यलाई यसरी अर्थ्याउँछन्:
- अग्लो ठाउँबाट खस्नु : जीवनको कुनै परिस्थितिमा नियन्त्रण गुमाउनु वा असफलताको डर।
- कसैले खेदेको देख्नु : वास्तविक जीवनमा कुनै जिम्मेवारी वा समस्याबाट भाग्न खोज्नु।
- उड्नु : स्वतन्त्रताको चाहना वा कुनै ठूलो बन्धनबाट मुक्ति पाएको महसुस गर्नु।
- परीक्षामा फेल हुनु वा ढिलो हुनु : आफ्नो क्षमतामाथि शंका हुनु वा भविष्यप्रति चिन्तित हुनु।
मानसिक स्वास्थ्यको सम्बन्ध
सपनाको प्रकृतिले व्यक्तिको मानसिक अवस्थाबारे धेरै कुरा बोल्छ:
डिप्रेसन: डिप्रेसन भएका व्यक्तिहरूले प्रायः बढी नकारात्मक र निराशाजनक सपना देख्ने अध्ययनहरूले देखाएका छन्।
एन्जाइटी (चिन्ता): चिन्ता धेरै हुँदा मानिसले आफू फसेको, हराएको वा कतै जान ढिलो भएको सपना देख्छ।
सिर्जनशीलता: जो मानिस बढी कल्पनाशील र रचनात्मक हुन्छन्, उनीहरूका सपनाहरू निकै रंगीन र विस्तृत (Vivid) हुन्छन्।
प्रयोग र अनुसन्धान
आधुनिक मनोविज्ञानमा Dream Incubation जस्ता प्रयोगहरू गरिन्छन्, जहाँ सुत्नुअघि एउटा निश्चित विषयमा सोचेर त्यही विषयमा सपना देख्ने प्रयास गरिन्छ। यसले रचनात्मक सोच बढाउन मद्दत गर्छ। त्यस्तै, Nightmare Rescripting प्रविधिमार्फत डरलाग्दो सपनालाई सकारात्मक अन्त्य दिने अभ्यास गराई मानसिक आघात कम गरिन्छ।
निष्कर्षमा मनोविज्ञानका लागि सपना केवल एउटा छाया मात्र होइन, यो त हाम्रो व्यक्तित्वको एउटा पाटो हो जसले हामीलाई हाम्रै बारेमा अझ बढी बुझ्न सघाउँछ। सपना हाम्रो मस्तिष्कको 'डाटा क्लिनिङ' प्रक्रिया हो। यसले हाम्रा सम्झनाहरूलाई व्यवस्थित गर्छ, डरसँग लड्न सिकाउँछ र कहिलेकाहीँ हाम्रा गहिरा इच्छाहरूलाई ऐना झैँ देखाइदिन्छ।
सपना केवल कल्पना मात्र होइन, यो हाम्रो मानसिक स्वास्थ्यको एक अभिन्न पाटो हो। सपना कुनै रहस्यमय जादू मात्र होइन, यो मस्तिष्कको गहिरो मनोवैज्ञानिक प्रक्रिया हो। Sigmund Freud ले यसलाई दबिएका इच्छाको अभिव्यक्ति भने, Carl Jung ले प्रतीक र सामूहिक अवचेतनसँग जोडे, र आधुनिक विज्ञानले यसलाई स्मृति र भावनाको व्यवस्थापन प्रणालीका रूपमा बुझायो।
***
सपनाको मनोवैज्ञानिक अध्ययन र व्याख्या गर्ने परम्परा निकै लामो छ। यस क्षेत्रमा धेरै मनोवैज्ञानिकहरूले काम गरे तापनि तीनजना प्रमुख व्यक्तित्वहरू र उनीहरूका सिद्धान्तलाई विश्वभरका विश्वविद्यालयहरूमा आधारभूत पाठ्यसामग्रीको रूपमा अध्यापन गराइन्छ।
सिग्मन्ड फ्रायड (Sigmund Freud): 'सपनाको व्याख्याका प्रवर्तक'
मनोविज्ञानको जगतमा सपनाको बारेमा सबैभन्दा बढी पढाइने र चर्चा गरिने व्यक्ति फ्रायड नै हुन्। उनले सन् १९०० मा प्रकाशित गरेको पुस्तक 'The Interpretation of Dreams' लाई यो विषयको 'बाइबल' मानिन्छ।
व्याख्या: उनले सपनालाई 'अवचेतन मनको शाही बाटो' (Royal Road to the Unconscious) भनेका छन्।
निष्कर्ष: सपना हाम्रा दमित यौन इच्छा र सामाजिक रूपमा स्वीकार्य नभएका आवेगहरूको अभिव्यक्ति हो।
कार्ल जङ (Carl Jung): 'सामूहिक अवचेतनको अवधारणा'
जुङ्ग फ्रायडका समकालीन र पछि उनका आलोचक बने। उनको व्याख्या फ्रायडको भन्दा अलि व्यापक र दार्शनिक छ।
व्याख्या: उनले सपनालाई केवल व्यक्तिगत इच्छा मात्र नभई 'सामूहिक अवचेतन' (Collective Unconscious) सँग जोडे।
निष्कर्ष: सपनाले मानिसलाई आफ्नो व्यक्तित्व पूर्ण बनाउन (Individuation) र मानसिक सन्तुलन कायम राख्न मद्दत गर्छ।
एलन हब्सन र रोबर्ट म्याकार्ली (J. Allan Hobson & Robert McCarley): वैज्ञानिक प्रयोग
सन् १९७७ मा उनीहरूले Activation-Synthesis Hypothesis ल्याए, जसले सपनाको मनोवैज्ञानिक अर्थभन्दा बढी यसको जैविक र न्युरोलोजिकल प्रक्रियामा जोड दियो।
व्याख्या: उनीहरूले प्रयोगशालामा सुतिरहेका मानिसहरूको मस्तिष्कको विद्युतिय तरंगहरू मापन गरेर सपना एक आकस्मिक दिमागी प्रक्रिया भएको बताए।
अध्यापन र प्रभावको दृष्टिकोणले सिग्मन्ड फ्रायड र कार्ल जङका सिद्धान्तहरूलाई नै लामो समयदेखि मनोविज्ञानको जगतमा सबैभन्दा उपयुक्त र अनिवार्य ठहर गरिएको छ।
फ्रायडको सिद्धान्त: चिकित्सा मनोविज्ञान (Clinical Psychology) र मनोविश्लेषणमा बिरामीको अन्तर्मन बुझ्न अझै पनि फ्रायडकै मोडेल आधारभूत मानिन्छ।
वैज्ञानिक वैधता: यद्यपि आधुनिक न्युरोसाइन्सले हब्सनको 'एक्टिभेसन-सिन्थेसिस' लाई बढी वैज्ञानिक मान्छ, तर सपनाको 'अर्थ' खोज्ने र मानवीय भावनासँग जोड्ने क्रममा फ्रायड र जङका सिद्धान्तहरू नै शैक्षिक पाठ्यक्रममा हाबी छन्।
'सपनाको अर्थ र प्रभाव' का बारेमा पढ्नेहरुका लागि सिग्मन्ड फ्रायडको व्याख्यालाई नै सबैभन्दा ऐतिहासिक र प्रभावशाली ठहर गरिएको छ। तर आधुनिक मनोविज्ञानले अहिले यी सबै सिद्धान्तहरूको मिश्रण (Integrative approach) लाई बढी प्राथमिकता दिन्छ।
सपना कुनै रहस्यमय जादु मात्र होइन, यो त हाम्रो मस्तिष्कको गहिरो मनोवैज्ञानिक प्रक्रिया हो। सिग्मन्ड फ्रायडले यसलाई दबिएका इच्छाको अभिव्यक्ति भने, कार्ल जुङ्गले प्रतीक र सामूहिक अवचेतनसँग जोडे, र आधुनिक विज्ञानले यसलाई स्मृति र भावनाको व्यवस्थापन प्रणालीका रूपमा व्याख्या गर्यो।
अन्ततः सपना हाम्रो मनको 'रातको भाषा' हो, जहाँ शब्द होइन, प्रतीक र भावनाहरू बोल्छन्। यसले हामीलाई हाम्रै अपूरा चाहना, लुकेका डर र सिर्जनशीलतासँग साक्षात्कार गराउँछ। त्यसैले, अर्को पटक जब तपाईं कुनै अनौठो सपना देख्नुहुन्छ, त्यसलाई बिर्सनुको सट्टा मनन गर्नुहोस्; किनकि त्यो केवल एउटा छाया मात्र होइन, तपाईंको आफ्नै अन्तर्मनले तपाईंलाई पठाएको एउटा महत्त्वपूर्ण चिठ्ठी हुन सक्छ। सपनालाई बुझ्नु भनेको वास्तवमा आफैंलाई बुझ्नु हो।


No comments:
Post a Comment